Logo

» het oudste cafe van Rotterdam
Een korte geschiedenis van Café Timmer. *

Timmer is niet alleen een monument in dranklustig opzicht. In de Rotterdamse monumentenatlas uitgave 1992 wordt het adres Oude Binnenweg 120 aangemerkt als Overige Monumenten. Gebouwd in 1870, vanaf 1875 een tapperij. Helaas zijn veel gegevens over dit pand bij de brand in 1940 verloren gegaan.

Café Timmer had in de vorige eeuw nog niet zijn huidige vorm, hetgeen afgeleid kan worden uit de vergunning die Ida Mortier in 1181 kreeg en waar de lokaliteit omschreven werd als geheel beneden huis.

In 1910 werd het straatnummer van het café gewijzigd van nr. 108 naar het huidige 120. Omstreeks 1917 kreeg Timmer waarschijnlijk zijn "definitieve vorm". Sinds 1914 vermeldde het register van drankvergunningen de aard van de lokaliteit als geheel benedenhuis in beneden hoeklokaal en hoeklokaal op eerste verdieping. Vergunninghoudster mevrouw Ida Mortier.

In het boek van Herman Romer Oude Binnenweg toen en nu - De geschiedenis van een Rotterdamse straat was de Binnenweg in de jaren dertig al een straat met winkels, bioscopen en horecatempels. Hoe groot de bijdrage van Café Timmer aan dit nostalgische beeld was, is moeilijk te achterhalen. Wel kan worden vastgesteld, dat met het opleven van de economie het café in 1938 voor het eerst in de telefoonboeken vermeld wordt.

Het bombardement van de Duitsers in 1940 leek aanvankelijk de Binnenweg te sparen. Later draaide de wind en sloeg de brand over naar de Binnenweg en omgeving. Slechts een gering deel bleef gespaard omdat op 15 mei de wind wéér draaide. In dat deel stond Timmer. Het café kwam in 1941 in handen van N.V. Distilleerderij C. Meyer&Co, die met distilleerderij De Palmboom der oorlog zou overleven. In 1958 werd de distilleerderij overgenomen door Distilleerderij P. Hoppe N.V.

Jaren na de oorlog kwam de volgende dreiging voor het voortbestaan van Café Timmer. Een bedreiging voor Café Timmer ontstond in 1964 door de Nieuwe Drank en Horeca wet. Het probleem lag in de inrichtingseisen van de lokaliteit zoals goede ventilatie, toiletten voor dames en een minimumoppervlakte van 35 m2.Gelukkig kwam Café Timmer in aanmerking voor een ontheffing op de oppervlakte eis. Dit gold echter niet voor het damestoilet, zodat er in de jaren zestig Timmer zijn balkon met kreeg.In 1969 produceerde de gemeente weer eens een saneringsnota met plannen om de (oude) Binnenweg en het Eendrachtsplein te slopen. Na felle weerstand tegen deze kaalslag gingen deze plannen gelukkig niet door.

Al bestaat de lokaliteit van Café Timmer meer dan een eeuw, de faam van het café als brandpunt van 'de' spraakmakende Rotterdamse gemeente is van recenter datum. In het naoorlogse Rotterdam speelt Café Timmer aanvankelijk een zeer bescheiden rol. Timmer zelf, van 1930 tot begin 1970 achter de tap onderkende drie soorten publiek - steuntrekkers, Drees -mensen en oud-zeelieden

Het toenemend aantal journalisten stemde Ger Timmer aanvankelijk niet vrolijk. Hij wilde journalist Henk Donia nog wel tolereren - naar eigen zeggen- maar andere baarddragers werd de deur gewezen. De verandering van publiek bleek echter niet te stuiten.

In Nou en? Timmers dagboek dat in 1983 als uitgave van de Rotterdamse Kunststichting in 1983 verscheen bij het afscheid van Klaas en Sjaan Duister werd duidelijk welk een dominante rol het journaille in die periode in Timmer gespeeld heeft. Liefst 52 klanten leverden een bijdrage, een ruime meerderheid had een journalistieke achtergrond. de overige een artistieke. Het idee dat Timmer in de eerste plaats een rustpunt was, dat niet met zijn tijd meeging werd duidelijk verwoord door Gert Jan van der Laan van het Vrije Volk: "Terwijl in de jaren zestig, zeventig en het begin van de jaren tachtig alles leek te veranderen verschenen er bij Timmer geen borrelnootjes, puntjes whisky, gokkasten of pina coladas.

Hoe houd je je vast aan tradities en ga je toch met je tijd mee? Dat is in het kort het probleem waar Nel Knuvers en Marten Snoek mee geconfronteerd werden toen zij het café overnamen in 1983. De introductie van een sinaasappelpers, ijsblokkenmachine en een koelinstallatie moderniseerde "Timmer" zonder aan het echte karakter van de zaak te tornen. Minstens zo belangrijk was, dat in die tijd Café Timmer voorzien werd van een terras. Nu lijkt het terras niet meer weg te denken, maar in 1983 was het toch wel even wennen.

Legendarisch werden in die tijd de wielerwedstrijden om de Timmerbokaal. Een heuse wielerwedstrijd. De eerste wedstrijd ging met drie deelnemers naar Delft op en neer, de winnaar was Mario van der Voorden. De prijs, de door Nel Knuvers spontaan ter beschikking gestelde Timmerbokaal en een pot augurken. Enkele maanden later volgde een twee editie met achttien deelnemers. Er werd een parcours uitgezet rond Zestienhoven. De start was weliswaar op de Oude Binnenweg, maar de koers begon pas echt op de Doenkade. Bij de derde editie was er zoveel belangstelling, dat het deelnemeraantal beperkt werd tot 40. De strijd om de Timmerbokaal beleefde tien edities.

In 1988 deed Aad Maaskant zijn intrede achter de bar. Na meer dan dertien jaar in een restaurant gewerkt te hebben, veloor hij in 1988 zijn baan. Een zwager, die bevriend was met Nel en Marten maakte hem attent op een vacature aan de Oude Binnenweg. Na een kort gesprekje werd hij aangenomen. Het was wel even wennen aan de entourage, vooral het ontbreken van de muziek, maar met de gasten waren er weinig problemen. Timmer heeft een heel fijn publiek. Je loopt nooit te puffen omdat je bang bent dat er wat gebeurt zoals in andere cafés.

In het jaar 2000 verkocht Nel de zaak aan Frans Engelenhage . Vier en een half jaar lang was de zaak een beetje stuurloos. In 2005 sloot 'Timmer' zelfs even zijn deuren.

Gelukkig maar kort, want Bertus Vermeulen, al in bezit van twee beroemde antieke horeca-etablissementen Café Melief Bender aan de Oude Binnenweg en Café Vermeulen aan de Nieuwe Binnenweg nam Café Timmer over en is van plan de oude glorie van 'Timmer' weer te herstellen.

In dit oude Cafe heeft mijn vader en zijn familie de nodigen uren door gebracht, ze hebben hier menig pils en andere versnappering naar binnen gewerkt,als jong meisje (16) ging ik wel een met mijn vader mee en kan mij nog herrineren dat we binnen kwamen en de barman gelijk gilde : ze is nog te jong om hier naar binnen te komen, maar mijn vader glimlachten en ging aan de bar zitten en schoof een kruk naar mij toe met het gebaar van gaat maar zitten hoor, omdat mijn vader regelmatig hier kwam deed de barman een oog maar dicht en ging door met zijn bezigheden zonder enig aanacht aan mij te schenken, omdat deze kroeg eigenlijk meer een zeemanskroeg was ( wat ik trouwens nooit geweten heb) kwam mijn vader een oude dienstmaat tegen van uit de oorlog en ja je raad het al de hele middag liep flink uit de hand maar erg vond ik dat niet in tegendeel ,ik hoorde de verhalen over die zij mee gemaakt hadden tijdens de oorlog en dat heeft toen toch wel erg veel indruk op mij gemaakt, maar tegen een uur of 22.00 waren de mannen zat van het drinken en praaten en ben toen samen met mijn vader naar huis gegaan, thuis aan gekomen ben ik maar gelijk naar mijn kamer gegaan want ik wist wat er zou komen, mijn moeder laaiend,ze heeft mij een week genegeert en heeft eigenlijk nooit aan mij gevraagt waar we vandaan kwamen maar dat kon zij wel raden denk ik.

De naam van de oude scheepsmaat van mijn vader kan ik mij niet meer herrineren, maar die middag met mijn vader samen in dat cafe wel.

[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

over mij

  • veel kijk plezier en laat gerust een bericht achter in mijn gastenboek

http://aghilkhuijsen.mys

  • http://www.google.nl/

http://aghilkhuijsen.mys

  • http://www.msn.nl/

http://www.arendnet.com/

  • Dit is een site dat over de scheepvaart gaat en over de schepen die ook in de oorlog vergaan zijn , als het je interesse is, dan is het zeer zeker de moeite waard om hier eens een kijke te gaan nemen

http://www.lifeandcookin

  • Dit is een leuke site waar veel recepten staan , makkelijk uitgelegen en duidelijk om te lezen veel kook plezier